აგროსიახლეები

თხილის სწრაფი ხმობის პრობლემა დასავლეთ საქართველოში: მიზეზების კვლევა და პრევენციის გზები

ბოლო პერიოდში დასავლეთ საქართველოს თხილის ბაღებში გამოვლენილი „უეცარი ხმობის“ ფენომენი სერიოზულ გამოწვევად იქცა მეხილეობის დარგისთვის.

დაავადების გავრცელების მასშტაბები და მისი აგრესიული ხასიათი მოითხოვს არა მხოლოდ მეცნიერულ შესწავლას, არამედ ფერმერთა ცნობიერების ამაღლებასა და ოპერატიულ რეაგირებას.

სწორედ ამ მიზნით, სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ინიციატივით, რეგიონებში აქტიური სამუშაო შეხვედრები დაიწყო.

სამუშაო შეხვედრები რეგიონებში

პროექტის – თხილის უეცარი (სწრაფი) ხმობის მიზეზების კვლევა და მისი პრევენცია – ფარგლებში, სამეგრელო-ზემო სვანეთისა და გურიის რეგიონულ სამსახურებში სპეციალური სემინარები გაიმართა. სოფლის განვითარების სააგენტოს ადგილობრივ სპეციალისტებს გამოცდილება გაუზიარეს დარგის ექსპერტებმა: მცენარეთა ინტეგრირებული დაცვის კვლევის დეპარტამენტის უფროსმა, ზურაბ ხიდეშელმა და მეხილეობის კვლევის სამსახურის უფროსმა, ზვიად ბობოქაშვილმა.

დიაგნოსტიკა და კვლევის შედეგები

შეხვედრებზე წარმოდგენილი პრეზენტაციები ეფუძნებოდა თანამედროვე ლაბორატორიულ კვლევებს (ELISA, PCR ანალიზი). სპეციალისტებმა დეტალურად განიხილეს:

  • დაავადების ძირითადი სიმპტომოკომპლექსები;
  • პათოგენური ორგანიზმების გავრცელების არეალი;
  • ადგილობრივი და საერთაშორისო კვლევების შედეგად იდენტიფიცირებული გამომწვევი მიზეზები.

განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო პროფილაქტიკურ ღონისძიებებს. ექსპერტების განმარტებით, კრიტიკულად მნიშვნელოვანია აგროტექნიკური სამუშაოების დროული ჩატარება, კერძოდ, გაზაფხულის პერიოდში სპილენძის შემცველი პრეპარატებით პროფილაქტიკური შესხურება, რაც დაავადების გავრცელების პრევენციის ერთ-ერთი უმთავრესი პირობაა.

სამეცნიერო-კვლევით ცენტრში სპეციალურად შექმნილი სამუშაო ჯგუფი აგრძელებს დაავადების კომპლექსურ შესწავლას. უახლოეს პერიოდში ანალოგიური შეხვედრები დაგეგმილია იმერეთსა და აჭარაში. გარდა თეორიული სემინარებისა, დასავლეთ საქართველოს მასშტაბით ჩატარდება საველე ტრენინგები, სადაც ფერმერები პრაქტიკულ რეკომენდაციებს უშუალოდ ბაღებში მიიღებენ.

თხილის სწრაფი ხმობის პრობლემის დაძლევა მხოლოდ მეცნიერული ცოდნისა და ფერმერული პრაქტიკის სინთეზით არის შესაძლებელი.

სახელმწიფო სტრუქტურებისა და სამეცნიერო წრეების კოორდინირებული მუშაობა საშუალებას მოგვცემს, შევამციროთ დაავადებისგან გამოწვეული ზარალი და შევინარჩუნოთ თხილის კულტურის მაღალი ხარისხობრივი მაჩვენებლები, რაც ქართული აგროექსპორტისთვის სტრატეგიულად მნიშვნელოვანია.