ვარდის გასხვლის კალენდარი _ ნაკლები ღერო, მეტი სინათლე და უხვი ყვავილობა

ვარდის ბუჩქს მოფერება არ სჭირდება, მას სჭირდება დროულად და სწორად გასხვლა.

წელიწადში მხოლოდ სამი გასხვლა საშუალო დონის ვარდის ბუჩქს ყვავილების თაიგულად აქცევს: ზამთრის ბოლოს ძლიერი გასხვლა, ივნისში გადაყვავილებული ყვავილების მოცილება და ნოემბერში მსუბუქი შემოკლება.

თებერვალი – მარტი: ძლიერი გასხვლა

თითოეული მთავარი ღერო დაამოკლეთ ისე, რომ ძირიდან (ნაყოფსაღერედან) 3-დან 5 კვირტამდე დარჩეს. გასხვლა აუცილებლად უნდა მოხდეს კვირტის ზემოთ, 45°-იანი დახრილობით, რათა წყალი არ დაგროვდეს. ეს პროცედურა მცენარის ენერგიას კონცენტრირებას უკეთებს ნაკლებ, მაგრამ გაცილებით ძლიერ ყლორტებში.

• გახსოვდეთ: რაც უფრო დაბლა გაისხვლება ვარდი, მით უფრო ენერგიულად წამოვა ახალი ყლორტები. კარგად გასხლული ვარდი ვიზუალურად შესაძლოა „შემაშფოთებლად“ მოკლე გეჩვენოთ, თუმცა ეს აუცილებელია.

ივნისი: გადაყვავილებული ყვავილების მოცილება

პირველი მასობრივი ყვავილობის შემდეგ, გადაჭერით ღერო გამხმარი ყვავილის ქვემოთ, პირველი ხუთფოთლიანი ნაკრების ოდნავ ზემოთ. ეს ჭრილი აღვიძებს მიძინებულ კვირტებს და ასტიმულირებს მეორე ყვავილობას, რომელიც, როგორც წესი, აგვისტოში დგება.

• მნიშვნელოვანია: არ გასხლათ სამფოთლიან ნაკრებთან, რადგან ამ წერტილში ძლიერი კვირტი არ ვითარდება.

ნოემბერი: მსუბუქი შემოკლება

ღეროების სიგრძე შეამცირეთ დაახლოებით ერთი მესამედით. ეს იცავს მცენარეს ქარისგან, რათა ქარმა არ გააფუჭოს ფესვთა სისტემა და არ დააზიანოს გრძელი ღეროები.

• გაფრთხილება: არასოდეს ჩაატაროთ ძლიერი გასხვლა შემოდგომით! ვარდს ზამთრის გადასატანად შენახული ენერგია და რესურსები სჭირდება. ნოემბერში ძლიერი გასხვლა მცენარეს ასუსტებს.

მთავარი წესი: ებრძოლეთ „ველურ“ ყლორტებს

ყველა დანარჩენ წესზე მაღლა დგას ერთი მთავარი კანონი: ყველაფერი, რაც ამოდის საძირის შეერთების ადგილიდან (კვანძისებრი შესიება ბუჩქის ძირში), არის საძირის „ველური“ ყლორტი. ის ბევრად უფრო ენერგიულად იზრდება, ვიდრე კულტურული ვარდი, აქვს ოდნავ განსხვავებული ფოთოლი და ხშირად – უფრო უფერული ყვავილი. თუ მათ არ მოაცილებთ, ისინი ნელ-ნელა შეცვლიან ჯიშურ ვარდს და ბუჩქი გადაგვარდება.

• რჩევა: ეს ყლორტები არა მაკრატლით, არამედ ძირიდან ამოგლიჯეთ. მაკრატლით მოჭრისას დარჩენილი ღერო კვლავ ახალი ძალით ამოიზრდება.

დასკვნა: ნაკლები ღერო, მეტი სინათლე – ეს არის ვარდის უხვი ყვავილობის ფორმულა.

მოამზადა ნატა მაჭარაშვილმა