რომელი მიკროელემენტები სჭირდება პომიდორს აქტიური მსხმოიარობისას?

როდესაც პომიდვრის ძირებზე უკვე ჩამოყალიბებულია ნაყოფები, მებაღის მთავარი საზრუნავი კვების ოპტიმიზაციაა. იმისათვის, რომ ნაყოფი იყოს მსხვილი, ტკბილი და ჯანსაღი, მხოლოდ აზოტი და კალციუმი საკმარისი არ არის.

მსხმოიარობის პერიოდში მცენარეს სჭირდება „მიკროელემენტების ნაკრები“, რომელიც უზრუნველყოფს შაქრიანობას, შეფერილობას და იმუნიტეტს.

კალიუმი (K) — „ნაყოფის ფორმირების ძრავა“

აქტიური მსხმოიარობის პერიოდში კალიუმი პომიდვრისთვის ნომერ პირველი ელემენტია. ის პასუხისმგებელია ნახშირწყლების ფოთლებიდან ნაყოფში გადატანაზე.

კალიუმის გარეშე პომიდორი ფერმკრთალი, წყლიანი და მჟავე იქნება. სწორედ კალიუმი განსაზღვრავს ნაყოფის გემოსა და შენახვის უნარს.

მაგნიუმი (Mg) — „ფოტოსინთეზის მცველი“

მაგნიუმი ქლოროფილის მოლეკულის გულია. მსხმოიარობისას მცენარე ძალიან სწრაფად იცლება ამ ელემენტისგან, რადგან მთელი ენერგია ნაყოფისკენ მიემართება.

• რატომ არის მნიშვნელოვანი _ მაგნიუმის გარეშე ფოთლები ვეღარ ამუშავებენ მზის ენერგიას, რაც აჩერებს ნაყოფის ზრდას;
• ნიშნები _ ფოთლის ძარღვებს შორის გაყვითლება („მარმარილოსებრი“ ფოთლები);
• გამოსავალი _ მაგნიუმის სულფატი (შესხურება ან ფესვური კვება).

ბორი (B) _ „ყვავილისა და ნაყოფის დამაკავშირებელი“

ბორი გადამწყვეტია დამტვერვისა და უჯრედების დაყოფის პროცესისთვის.

• რატომ არის მნიშვნელოვანი _ ბორის დეფიციტი იწვევს ყვავილების ცვენას და ნაყოფის დეფორმაციას. ის ეხმარება მცენარეს კალციუმის ათვისებაშიც კი;
• ნიშნები _ კენწეროების დაკოჟრება და მახინჯი ფორმის ნაყოფები;
• გამოსავალი _ ბორმჟავა (2-3 გრამი 10 ლიტრ წყალზე).

ფოსფორი (P) _ „ენერგიის წყარო“

თუმცა ფოსფორი უფრო ფესვების განვითარებისთვისაა საჭირო, აქტიური მსხმოიარობისას ის უზრუნველყოფს ნაყოფის სწრაფ მომწიფებას.

• რატომ არის მნიშვნელოვანი _ ეხმარება მცენარეს სტრესის (სიცხე, გვალვა) დაძლევაში.
• ნიშნები _ ფოთლების იისფერი შეფერილობა (ქვედა მხრიდან).
• გამოსავალი _ მონოკალიუმის ფოსფატი.

როგორ ამოვიცნოთ დეფიციტი ვიზუალურად? (დიაგნოსტიკა „სიმპტომებით“)

არ დაელოდოთ, სანამ ნაყოფი დაავადდება – დააკვირდით ფოთლებს, ისინი თქვენი ბაღის „ინდიკატორებია“:

• თუ ფოთლის ფირფიტა მთლიანად ღიავდება, ხოლო ძარღვები მწვანე რჩება (ინტერვენალური ქლოროზი): ეს არის მაგნიუმის ან რკინის ნაკლებობა. თუ ქვედა ფოთლები ყვითლდება – მაგნიუმია, თუ ზედა (კენწერო) – რკინა.
• თუ ფოთლის კიდეები „ხმება“ და მოკეცვას იწყებს: ეს კალიუმის დეფიციტის კლასიკური ნიშანია. მცენარე „წვის“ შეგრძნებას იძლევა.
• თუ ახალგაზრდა ფოთლები ფერს კარგავს, დეფორმირდება ან წვეროები უხმება: ეს ბორის ან კალციუმის ნაკლებობაზე მიანიშნებს. ბორის დეფიციტის დროს კენწერო ხშირად „იბუჩქება“, კალციუმის დროს კი – შავდება.
• თუ ფოთლები ზომაზე პატარაა და მუქი მწვანეა (ან მოლურჯო/იისფერი ელფერი აქვს): ეს მიუთითებს ფოსფორის ნაკლებობაზე. მცენარე თითქოს „იყინება“ და ზრდას ანელებს.
• თუ ფოთლები ფერმკრთალდება, მწვანე ფერი ქრება და მცენარე წვრილდება: ეს აზოტის დეფიციტია. თუმცა გახსოვდეთ: მსხმოიარობის ფაზაში აზოტთან სიფრთხილეა საჭირო!

კომპლექსური მიდგომა

გახსოვდეთ! ივლის-აგვისტოში საუკეთესო სტრატეგია არის კომპლექსური სასუქების გამოყენება, რომელიც შეიცავს არა მხოლოდ NPK-ს (აზოტი, ფოსფორი, კალიუმი), არამედ მიკროელემენტებსაც.

ოქროს წესი! ყოველდღიურად დაათვალიერეთ თქვენი ბოსტანი. თუ პომიდვრის ფოთოლზე ეჭვს შეიტანთ, უმჯობესია ჩაატაროთ პროფილაქტიკური შესხურება მიკროელემენტების ნაკრებით, ვიდრე დაელოდოთ ნაყოფზე დაავადების გავრცელებას.

გახსოვდეთ! მცენარისთვის კვება ისევე მნიშვნელოვანია, როგორც წყალი. დაბალანსებული რაციონი საუკეთესო დაცვაა ნებისმიერი დაავადების წინააღმდეგ.

მოამზადა ნესტან გუგუშვილმა