რომელი მიკროელემენტები სჭირდება პომიდორს აქტიური მსხმოიარობისას?

როდესაც პომიდვრის ძირებზე უკვე ჩამოყალიბებულია ნაყოფები, მებაღის მთავარი საზრუნავი კვების ოპტიმიზაციაა.

იმისათვის, რომ ნაყოფი იყოს მსხვილი, ტკბილი და ჯანსაღი, მხოლოდ აზოტი და კალციუმი საკმარისი არ არის.

მსხმოიარობის პერიოდში მცენარეს სჭირდება „მიკროელემენტების ნაკრები“, რომელიც უზრუნველყოფს შაქრიანობას, შეფერილობას და იმუნიტეტს.

კალიუმი (K) — „ნაყოფის ფორმირების ძრავა“

აქტიური მსხმოიარობის პერიოდში კალიუმი პომიდვრისთვის №1 ელემენტია. ის პასუხისმგებელია ნახშირწყლების ტრანსპორტირებაზე ფოთლებიდან ნაყოფში.

• კალიუმის გარეშე პომიდორი იქნება ფერმკრთალი, წყლიანი და მჟავე. სწორედ კალიუმი განსაზღვრავს ნაყოფის გემოსა და შენახვის უნარს.
• ფოთლის კიდეების „დამწვრობა“ (ქლოროზული არშია).
• კალიუმის სულფატი ან მონოკალიუმის ფოსფატი.

მაგნიუმი (Mg) — „ფოტოსინთეზის მცველი“

მაგნიუმი ქლოროფილის მოლეკულის გულია. მსხმოიარობისას მცენარე ძალიან სწრაფად იცლება ამ ელემენტისგან, რადგან მთელი ენერგია ნაყოფისკენ მიემართება.

• რატომ არის მნიშვნელოვანი _ მაგნიუმის გარეშე ფოთლები ვეღარ ამუშავებენ მზის ენერგიას, რაც აჩერებს ნაყოფის ზრდას;
• ნიშნები _ ფოთლის ძარღვებს შორის გაყვითლება („მარმარილოსებრი“ ფოთლები);
• გამოსავალი _ მაგნიუმის სულფატი (შესხურება ან ფესვური კვება).

ბორი (B) _ „ყვავილისა და ნაყოფის დამაკავშირებელი“

ბორი გადამწყვეტია დამტვერვისა და უჯრედების დაყოფის პროცესისთვის.

• რატომ არის მნიშვნელოვანი _ ბორის დეფიციტი იწვევს ყვავილების ცვენას და ნაყოფის დეფორმაციას. ის ეხმარება მცენარეს კალციუმის ათვისებაშიც კი;
• ნიშნები _ კენწეროების დაკოჟრება და მახინჯი ფორმის ნაყოფები;
• გამოსავალი _ ბორმჟავა (2-3 გრამი 10 ლიტრ წყალზე).

ფოსფორი (P) _ „ენერგიის წყარო“

თუმცა ფოსფორი უფრო ფესვების განვითარებისთვისაა საჭირო, აქტიური მსხმოიარობისას ის უზრუნველყოფს ნაყოფის სწრაფ მომწიფებას.

• რატომ არის მნიშვნელოვანი _ ეხმარება მცენარეს სტრესის (სიცხე, გვალვა) დაძლევაში.
• ნიშნები _ ფოთლების იისფერი შეფერილობა (ქვედა მხრიდან).
• გამოსავალი _ მონოკალიუმის ფოსფატი.

როგორ ამოვიცნოთ დეფიციტი ვიზუალურად? (დიაგნოსტიკა „სიმპტომებით“)

არ დაელოდოთ, სანამ ნაყოფი დაავადდება – დააკვირდით ფოთლებს, ისინი თქვენი ბაღის „ინდიკატორებია“:

• თუ ფოთლის ფირფიტა მთლიანად ღიავდება, ხოლო ძარღვები მწვანე რჩება (ინტერვენალური ქლოროზი): ეს არის მაგნიუმის ან რკინის ნაკლებობა. თუ ქვედა ფოთლები ყვითლდება – მაგნიუმია, თუ ზედა (კენწერო) – რკინა.
• თუ ფოთლის კიდეები „ხმება“ და მოკეცვას იწყებს: ეს კალიუმის დეფიციტის კლასიკური ნიშანია. მცენარე „წვის“ შეგრძნებას იძლევა.
• თუ ახალგაზრდა ფოთლები ფერს კარგავს, დეფორმირდება ან წვეროები უხმება: ეს ბორის ან კალციუმის ნაკლებობაზე მიანიშნებს. ბორის დეფიციტის დროს კენწერო ხშირად „იბუჩქება“, კალციუმის დროს კი – შავდება.
• თუ ფოთლები ზომაზე პატარაა და მუქი მწვანეა (ან მოლურჯო/იისფერი ელფერი აქვს): ეს მიუთითებს ფოსფორის ნაკლებობაზე. მცენარე თითქოს „იყინება“ და ზრდას ანელებს.
• თუ ფოთლები ფერმკრთალდება, მწვანე ფერი ქრება და მცენარე წვრილდება: ეს აზოტის დეფიციტია. თუმცა გახსოვდეთ: მსხმოიარობის ფაზაში აზოტთან სიფრთხილეა საჭირო!

აგრო–რჩევა _ კომპლექსური მიდგომა

გახსოვდეთ, რომ ივლის-აგვისტოში საუკეთესო სტრატეგია არის კომპლექსური სასუქების გამოყენება, რომელიც შეიცავს არა მხოლოდ NPK-ს (აზოტი, ფოსფორი, კალიუმი), არამედ მიკროელემენტებსაც.

ოქროს წესი _ ყოველდღიურად დაათვალიერეთ თქვენი ვენახი ან ბოსტანი. თუ ფოთოლზე ეჭვს შეიტანთ, უმჯობესია ჩაატაროთ პროფილაქტიკური შესხურება მიკროელემენტების ნაკრებით, ვიდრე დაელოდოთ დაავადების გავრცელებას ნაყოფზე.

გახსოვდეთ: მცენარისთვის კვება ისევე მნიშვნელოვანია, როგორც წყალი. დაბალანსებული რაციონი საუკეთესო დაცვაა ნებისმიერი დაავადების წინააღმდეგ!