მებოსტნეობა

მისი კულტურული სახეობაა _ C. Sativus. (ოჯახი-ზამბახისებრთა_Iridaceae, ქვეოჯახი _ ზაფრანასნაირნი, _ Crocoideae). არის გორგლოვან-ბოლქვიანი მცენარე. მისთვის დამახასიათებელია მიწისზედა  ორგანოს  

ბოსტნეულ კულტურებს ადამიანი უხსოვარი დროიდან იცნობს. მებოსტნეობა სოფლის მეურნეობის ერთ–ერთი რთული დარგია, რაც იმითაა განპირობებული, რომ ბოსტნეული მცენარეების უმრავლესობა წარმოშობილი

 სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სამეცნიერო-კვლევითმა ცენტრმა საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნულ ცენტრში (საქპატენტი) ბოსტნეულის ახალი ჯიშები დაარეგისტრირა. თავიანი ხახვის ჯიში ,,საშემოდგომო’’, ნივრის

ბოსტნეული ადამიანის აუცილებელი, ყოველდღიური კვების პროდუქტი და ვიტამინების დაუშრეტელი წყაროა. დღეს საქართველოს სახნავ-სათესი ფართობიდან, რომელიც 800 000 ჰექტარს აჭარბებს, ბოსტნეულს

სათბურში პამიდვრის მოსაყვანად რეკომენდებულია ჰიბრიდები: „აქსიომა”, „ასტონა”, „აბელუსი”, „ლილოსი”, „ჟასმინია”, „ბიგ-ბიფი”, „მელოდია”, „ბელი”, „რალი”, „ვედეტა”, „პინკ-უნიკუმი”, „გრიფონი” და სხვა. ეს

მწვანილის მნიშვნელობა საყოველთაოდაა ცნობილი. მას ადამიანის რაციონში დიდი ადგილი უკავია. თუ გავითვალისწინებთ, რომ იგი ძირითადად ნედლი სახით მოიხმარება, მის ბიოლოგიური