ქართული მეღვინეობა _ ხარისხი, როგორც გადარჩენის სტრატეგია
თანამედროვე მეღვინეობის სამყარო უპრეცედენტო გამოწვევის წინაშე დგას. ვაზისა და ღვინის საერთაშორისო ორგანიზაციის (OIV) ბოლო მონაცემებით, ღვინის მოხმარება მსოფლიოში 1961 წლის შემდეგ ყველაზე მეტად არის შემცირებული და ეს კლების ტენდენცია უკვე ათწლეულია ნარჩუნდება.
ამგვარი გამძაფრებული კონკურენციის პირობებში, ქართული ღვინის მთავარ იარაღად მისი უნიკალურობა და უმაღლესი ხარისხი რჩება.
როგორც ღვინის ეროვნული სააგენტოს თავმჯდომარე, ლევან მეხუზლა აღნიშნავს, მარკეტინგული ძალისხმევით შექმნილი მოლოდინი აუცილებლად უნდა იყოს გამყარებული რეალური ხარისხით, რომელიც ვენახიდან იწყება.
სექტორის სტაბილურობის უზრუნველსაყოფად, სახელმწიფომ უკვე განსაზღვრა 2026 წლის რთველის სავარაუდო მხარდაჭერის მექანიზმები. იმ შემთხვევაში, თუ კერძო სექტორი ჭარბ მოსავალს სრულად ვერ აითვისებს, სახელმწიფო ყურძენს ჩაიბარებს, თუმცა ფასი პირდაპირ იქნება დამოკიდებული ხარისხობრივ მაჩვენებელზე, კერძოდ, შაქრიანობაზე.
ყურძნის შესასყიდი ფასები ხარისხის მიხედვით:
| ყურძნის ტიპი | შაქრიანობის მაჩვენებელი | ფასი (1 კგ) |
| საფერავი | > 22% | 1,50 ლარი |
| 17% – 22% | 0,90 ლარი | |
| < 17% | 0,30 ლარი | |
| სხვა ნებადართული ჯიშები | > 20% | 1,30 ლარი |
| 17% – 20% | 0,80 ლარი | |
| < 17% | 0,30 ლარი |
ეს დიფერენცირებული მიდგომა ემსახურება მიზანს, რომ ე.წ. „სოციალური რთველი“ არ გადაიზარდოს მხოლოდ რაოდენობაზე ორიენტირებულ პროცესში. მევენახეებმა უნდა გააცნობიერონ, რომ დარგის მომავალი მხოლოდ მაღალი ხარისხის მოსავალზე გადის.