რატომ არის ჟოლო მჟავე და როგორ გავხადოთ მოსავალი უფრო ტკბილი

ზაფხულის შუა პერიოდში მებაღეები ხშირად აწყდებიან სიტუაციას, როცა გარეგნულად სრულად დამწიფებული, მსხვილი და წვნიანი ჟოლო მოსალოდნელი სიტკბოს ნაცვლად მკვეთრად მჟავე გემოთი გამოირჩევა. ბევრს ჰგონია, რომ ეს მხოლოდ ჯიშის თავისებურებაა, თუმცა უმეტეს შემთხვევაში მიზეზი მცენარის ზრდისა და განვითარების პირობებში უნდა ვეძებოთ.

ჟოლოს სიტკბო დამოკიდებულია ნაყოფში შაქრების დაგროვებაზე, ხოლო ამ პროცესზე გავლენას ახდენს მზის განათება, ნიადაგის მდგომარეობა და მცენარის კვების რეჟიმი.

ამინდი – ყველაზე გავრცელებული მიზეზი

ჟოლოს ნაყოფში შაქრების დაგროვებისთვის აუცილებელია ინტენსიური ფოტოსინთეზი, რაც მზის საკმარისი რაოდენობის გარეშე შეუძლებელია.

თუ ზაფხული გრილი, მოღრუბლული და წვიმიანია, მცენარე ნაკლებ შაქარს წარმოქმნის და ნაყოფი მჟავე რჩება. ასეთ პირობებში ზედმეტი ტენიანობა ფესვთა სისტემაზეც უარყოფითად მოქმედებს და მცენარის განვითარებას აფერხებს.

აზოტის სიჭარბე ამცირებს ნაყოფის ხარისხს

ჟოლოს ზედმეტი რაოდენობით ნაკელით, ფრინველის ნაკელით ან აზოტოვანი სასუქებით გამოკვება ხშირად იწვევს ძლიერ ვეგეტატიურ ზრდას.

მცენარე ენერგიას ხარჯავს ახალი ყლორტებისა და ფოთლების განვითარებაზე, რის გამოც ნაყოფში შაქრების დაგროვება მცირდება და ჟოლო ნაკლებად ტკბილი ხდება.

ნიადაგის მჟავიანობის მნიშვნელობა

ჟოლო საუკეთესოდ ვითარდება სუსტად მჟავე ნიადაგზე (pH 5,5-6,5).

თუ ნიადაგი ტუტეა (pH 7-ზე მეტი), მცენარეს უჭირს რკინისა და მანგანუმის შეთვისება, ვითარდება ქლოროზი და ბუჩქი სუსტდება.

მეორე მხრივ, ზედმეტად მჟავე ნიადაგზე (pH 4,5 და ნაკლები) ფესვები ვეღარ ითვისებს კალიუმსა და ფოსფორს, რომლებიც ნაყოფში შაქრების დაგროვებისთვის აუცილებელია. ასეთ პირობებში მცენარე ტოქსიკური ალუმინისა და მანგანუმის ზემოქმედებასაც განიცდის, რის შედეგადაც კენკრა წვრილდება და მჟავდება.

რა შეიძლება გაკეთდეს მოსავლის დამწიფების პერიოდში?

თუ ნაყოფი ჯერ კიდევ მწიფდება, ყველაზე სწრაფი შედეგი შესაძლებელია ფოთლოვანი გამოკვებით.

ამისთვის გამოიყენება:

• კალიუმის სულფატი;
• კალიუმის მონოფოსფატი.

ხსნარის რეკომენდებული კონცენტრაციაა 10 გრამი 10 ლიტრ წყალზე.

ფოთლებზე შესხურებისას კალიუმი სწრაფად აღწევს მცენარეში და ხელს უწყობს შაქრების დაგროვებას, თანაც ნიადაგის მჟავიანობას არ ცვლის.

როგორ მოვაწესრიგოთ ნიადაგის რეაქცია შემოდგომაზე?

თუ ნიადაგი ძლიერ მჟავეა, მოსავლის აღების შემდეგ შესაძლებელია დოლომიტის ფქვილის შეტანა.

რეკომენდებული ნორმაა:

• 200-300 გ/მ².

დოლომიტის ფქვილი სასურველია ცარცთან შედარებით, რადგან იგი მაგნიუმსაც შეიცავს, რომელიც მომდევნო სეზონზე ფოტოსინთეზის ინტენსივობას ზრდის.

თუ გამოიყენება ცარცი, მისი რაოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს 150-200 გ/მ²-ს, რათა ნიადაგის რეაქცია მხოლოდ სასურველ – სუსტად მჟავე – დონემდე გამოსწორდეს.

რატომ არის ხის ნაცარი კარგი არჩევანი?

ჟოლოსთვის ერთ-ერთი ყველაზე სასარგებლო ბუნებრივი სასუქია ხის ნაცარი.

იგი შეიცავს:

• კალიუმს;
• კალციუმს;
• მაგნიუმს;
• სხვა მნიშვნელოვან მიკროელემენტებს.

ნაცარი ნიადაგის რეაქციას შედარებით რბილად არეგულირებს და ამავდროულად მცენარეს საჭირო საკვები ელემენტებით ამარაგებს.

თხევადი ნაცრის ნაყენი

მოსამზადებლად:

• 1 ჭიქა გაცრილი ნაცარი გახსენით 10 ლიტრ წყალში;
• გააჩერეთ 24 საათით;
• გამოყენებამდე კარგად მოურიეთ.

ხსნარი შეიტანეთ წინასწარ დატენიანებულ ნიადაგზე.

ხარჯი:

• 2-3 ლიტრი ყოველ მეტრზე დარგულ ჟოლოზე;
• ან დაახლოებით 5 ლიტრი ერთ კარგად განვითარებულ ბუჩქზე.

მშრალი ნაცრის შეტანა

სექტემბრის მეორე ნახევრიდან ოქტომბრამდე რეკომენდებულია:

• 150-200 გრ. ნაცარი 1მ²-ზე.

ნაცარი თანაბრად გაანაწილეთ ბუჩქების გარშემო, მსუბუქად ჩაჩოხნეთ 5-7 სმ სიღრმეზე და შემდეგ მორწყეთ.

ზამთრის განმავლობაში სასარგებლო ელემენტები თანდათან გადავა ნიადაგში და გაზაფხულზე მცენარეებისთვის ადვილად ხელმისაწვდომი გახდება.

თუ მიზეზი მხოლოდ ამინდია

როდესაც მთელი სიმწიფის პერიოდი მოღრუბლული და წვიმიანია, სასუქებით ნაყოფის გემოს მნიშვნელოვნად შეცვლა პრაქტიკულად შეუძლებელია.

ასეთ შემთხვევაში უმჯობესია:

• დროულად აიღოთ მოსავალი;
• არ დაუშვათ ნაყოფის დალპობა;
• ჟოლო გადაამუშაოთ.

როგორ გამოვიყენოთ მჟავე ჟოლო?

მჟავე ჟოლო შესანიშნავია სხვადასხვა პროდუქტის დასამზადებლად.

მისგან შეიძლება მომზადდეს:

• ცოცხალი (მოუხარშავი) ჟოლო შაქართან ერთად;
• ჯემი;
• კონფიტიური;
• სორბეტი;
• მუსი;
• მარმელადი.

ასევე კარგი არჩევანია გაყინვა. სწორად გაყინული ჟოლო ზამთარში გამოიყენება:

• კომპოტებისთვის;
• კისელისთვის;
• დესერტებისთვის;
• ხორცის სოუსებისთვის;
• ღვეზელებისა და ნამცხვრების შიგთავსად.

პრაქტიკული რეკომენდაციები

იმისთვის, რომ ჟოლო მომავალ წლებში უფრო ტკბილი იყოს:

• შეარჩიეთ მზიანი ადგილი;
• ნუ გადააჭარბებთ აზოტოვან სასუქებს;
• რეგულარულად აკონტროლეთ ნიადაგის pH;
• უზრუნველყავით მცენარე კალიუმითა და ფოსფორით;
• გვალვის პერიოდში დროულად მორწყეთ, თუმცა ნიადაგის გადაჭარბებულ დატბორვას მოერიდეთ.

სწორი აგროტექნიკის დაცვა, დაბალანსებული კვება და ნიადაგის ოპტიმალური რეაქცია მნიშვნელოვნად ზრდის ჟოლოს ნაყოფში შაქრების დაგროვებას, აუმჯობესებს მის გემოს და საბოლოო პროდუქციის ხარისხს.

გისურვებთ წარმატებას!