ყურის ქეცი ბოცვრებში: გავრცელების მიზეზები და პრევენცია

ბოცვრის ყურის პარაზიტული დაავადება, რომელსაც ფერმერები ხშირად „ყურის ქეცის“ სახელით იცნობენ, მებოცვრეობის მეურნეობაში გავრცელებული პრობლემაა.

დაავადების გამომწვევი პარაზიტი შესაძლოა ერთი ცხოველიდან მეორეზე გადაეცეს როგორც უშუალო კონტაქტით, ისე დაბინძურებული ინვენტარისა და მოვლის საშუალებებით.

დაავადების დროული ამოცნობა და პროფილაქტიკური ღონისძიებები დაავადების გავრცელების რისკს ამცირებს.

როგორ ვრცელდება ყურის პარაზიტი?

ბოცვრები ყურის ქეცის გამომწვევი პარაზიტი, როგორც წესი, Psoroptes cuniculi-ა. მისი გავრცელების ძირითადი გზებია:

• ინფიცირებულ კურდღელთან კონტაქტი – პარაზიტი შესაძლოა გადაეცეს ცხოველებს უშუალო შეხებისას, მათ შორის შეჯვარების პერიოდში ან საერთო გალიაში შენახვისას.
• ახალი ცხოველების შემოყვანა – მეურნეობაში მოყვანილი კურდღელი შესაძლოა პარაზიტის მატარებელი იყოს მაშინაც კი, როცა დაავადების აშკარა ნიშნები არ აღენიშნება. ამიტომ ახალი ცხოველები გარკვეული პერიოდის განმავლობაში განცალკევებით უნდა მოთავსდნენ და დაკვირვება უნდა ჩაუტარდეთ.
• დაბინძურებული ინვენტარი და მოვლის საშუალებები – სხვადასხვა კურდღლისთვის ერთი და იმავე გალიის, ხელსაწყოების ან მოვლის ნივთების გამოყენებამ სათანადო გაწმენდის გარეშე შესაძლოა ხელი შეუწყოს პარაზიტის გადაცემას.
• ინფიცირებულ ჯგუფთან შეხება – დაავადების გავრცელების რისკი არსებობს ინფიცირებულ ცხოველებთან ხანმოკლე კონტაქტის შემთხვევაშიც.

რა ნიშნებს უნდა მიაქციოს ფერმერმა ყურადღება?

ყურის ქეცის დროს ბოცვრებს შესაძლოა აღენიშნებოდეთ:

• ყურების ხშირი ქავილი და ფხანა;
• თავის ქნევა;
• ყურის ნიჟარაში ქერქების წარმოქმნა;
• მუქი ფერის ნადები ან გამონადენი;
• ყურის კანის გაღიზიანება და დაზიანება.

აღნიშნული ნიშნები დაავადებაზე ეჭვის საფუძველია, თუმცა ზუსტი დიაგნოზი ვეტერინარმა უნდა დაადგინოს.

პროფილაქტიკა

მებოცვრე ფერმერებმა განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიაქციონ ახალი ცხოველების იზოლაციას, გალიებისა და ინვენტარის რეგულარულ დასუფთავებას, ასევე დაავადების საეჭვო ნიშნების მქონე კურდღლების დროულ გამოყოფას.

მკურნალობისთვის აუცილებელია ვეტერინარის კონსულტაცია, რადგან პრეპარატის შერჩევა, დოზირება და განმეორებითი დამუშავების საჭიროება დამოკიდებულია ცხოველის მდგომარეობასა და დაავადების გავრცელების მასშტაბზე.

ბოცვრებშიი ყურის ქეცის პრევენცია პირველ რიგში მეურნეობაში ბიოუსაფრთხოების წესების დაცვას უკავშირდება. ახალი ცხოველების კარანტინი, ჰიგიენა და ყოველდღიური დაკვირვება ფერმერს დაავადების ადრეულ გამოვლენასა და ნახირში მისი გავრცელების შეზღუდვაში ეხმარება.

მოამზადა ნატა მაჭარაშვილმა