მევენახეობა-მეღვინეობა

ჩვენს ქვეყანაში ქვევრი, როგორც უნიკალური საღვინე ჭურჭელი, არაერთი ტერმინით იყო სახელდებული. დღევანდლამდე ქვევრის რამდენიმე, მეტ-ნაკლებად განსხვავებულმა სახელწოდებამ მოაღწია, ხოლო მიზეზთა

ღვინის დაყენების საქმეში ალბათ პირველ ეტაპად უნდა ჩაითვალოს დაღვინების პროცესი, რომლის დროსაც ყურძნის ტკბილი წვენი ღვინოდ გარდაიქმნება. ალკოჰოლური დუღილი შესაძლოა

მრა­ვალ­ჯერ ნათ­ქ­ვამს კი­დევ ერ­თხელ გა­ვი­მე­ო­რებ და ვიტყ­ვი, რომ ადგი­ლობ­რი­ვი ვა­ზის ჯი­შე­ბის სიმ­რავ­ლი­სა და მრა­ვალ­ფე­როვ­ნე­ბის თვალ­საზ­რი­სით სა­ქარ­თ­ვე­ლო უთუ­ოდ გა­მორ­ჩე­უ­ლი ქვე­ყა­ნაა. თუმ­ცა,

სიდიდით მეოთხე ექსპორტიორია მსოფლიოში (2014 წ.) ექსპორტის მოცულობა: 8 მლნ ჰექტოლიტრი (1,4 მლრდ დოლარი) ჯიში- 62, აპელასიონი(ადგილწარმოშობა) -86 საექსპორტო ქვეყნები:

ათასწლეულების სიღრმიდან ჩვენამდე მოღწეული ქართული ყოფიერების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი ნამდვილადაა როგორც თავად ქვევრი, ისე ქვევრში ღვინის ქართულად დაყენების საქმე. განსაკუთრებით

  ლავრენტი თოლორაია 17 წლის იყო, როცა მეზობლად მცხოვრებ ოსტატთან ერთად ქვევრი დაამზადა. ცოტა ხანში თავადაც დაოსტატდა და სამეგრელოში უკვე

ზუგდიდში ქალაქის მერიის ინიციატივითა და ორგანიზებით  სამეგრელოს მევენახეობა-მეღვინეობის  პირველი სამეცნიერო კონფერენცია გაიმართა. კონფერენციის უშუალო ორგანიზატორები იყვნენ ზუგდიდი მერიის თანამშრომელი ბატონი

ვაზის ჯიში, რომელზეც ჩვენ გვინდა ორიოდე სიტყვა მოგახსენოთ, საქართველოში არსებულ არცერთ საკოლექციო ამპელოგრაფიულ ნაკვეთში არ აღმოჩნდა დაცული. არადა სოფელ მეჯვრისხევში