მევენახეობა-მეღვინეობა

 ამჯერად გვინდა მოგითხროთ კახელი მექვევრეების, მამა-შვილი – რემი და ზაზა კბილაშვილების საქმიანობის შესახებ. თავდაპირველად შევეხოთ თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარდისუბანს, რომელიც

ფრანგი მოგზაური პ. შარდენი საქართველოს პირველად 1772 წელს ესტუმრა. ის ზღვით სამეგრელოს მხრიდან შემოვიდა საქართველოში. თავის წიგნში შარდენმა აღწერა სამეგრელოს

კვლევა განხორციელდა შიდა ქართლის, თბილისის ზონის პირობებში ერთ-ერთი წამყვანი სტანდარტული ვაზის ჯიშის, „ჩინურის“ ახალგაზრდა ნარგავების მინერალური კვების რეჟიმის დასადგენად. სამეურნეო

მესხეთის მევენახეობა-მეღვინეობის შესახებ ცნობებს გარკვეულწილად მოიცავს წიგნი _ „საქართველოს ამპელოგრაფია“. თბილისი, 1960 წ. (ნ. კეცხოველი, მ. რამიშვილი, დ. ტაბიძე). თუმცა,

  ის მეტად საჭირო ნივთი, რომელზეც ჩვენ გვინდა, მცირედი ინფორმაცია მოგაწოდოთ უცხოური წარმოებისაა და საქართველოში ეს-ესაა, რაც პირველად გამოჩნდა. გამადიდებელი

ტრადიციულად გთავაზობთ საქართველოს მევენახეობა-მეღვინეობის სფეროში ჩავლილი წლის შეფასებას. ერთად გადავავლოთ თვალი გასულ წელს ვაზისა და ღვინის სფეროში ჩავლილ მეტ-ნაკლებად მნიშვნელოვან

         სპირტის წარმოება ცალკე საწარმოო დარგია.  არყის დასამზადებლად გამოიყენება მარცვლეული კულტურების (ხორბალი, ქერი, ჭვავი), კარტოფილის ან შაქრის ჭარხლისაგან

      საქართველოში ,,მაგარი სასმელების” წარმოებას  საფუძველი გიორგი ქაიხოსროს ძე ბოლქვაძემ ჩაუყარა. პირველად მან შეიმუშავა მაგარი სასმელების რეცეპტურები, რომლებიც იწარმოებოდა და

სოფელი ტყემლოვანა ზემო იმერეთში, კერძოდ კი ჭიათურაში, ზღვის დონიდან 800 მეტრის სიამღლეზე მდებარეობს. სოფელი ტყემლოვანა ძველთაგანვე განთქმულია მექვევრეობით. სოფლის მოსახლეობის

 ოზონს, როგორც ყველაზე ძლიერ მადეზინფიცირებელ საშუალებას 7-8 წლის წინ ინტერნეტის საშუალებით გავეცანი და დავუმეგორდი, რადგან მასში ის კეთილი შხამი დავინახე,